( 2693 ) بابا فرج تبريزى از مجذوبان حق و صاحب كرامات و حالات نيكو و از شاگرد اخلاقى احمد ميرشطى است . شيخ نجم‌الدّين كبرى - متوفى به سال 618 - از ارادتمندان و شاگرد اخلاقى وى است . جريان ملاقات وى با بابا در كتب تراجم مذكور است . سال 620 از دنيا رفته ، مزارش در قبرستان كجيل تبريز است . شيخ محمد شبسترى در اشعار مخصوص خود نقل كرده كه خواجه امام از وى پرسيد : اين جهان محدث است يا قديم ؟ بابا قسم خورد و گفت : كه فرج تا كه ديده بگشادست * نظرش بر جهان نيفتادست . « 1 » ( 2694 ) اخى فرج زنجانى « 2 » اهل معرفت و مريد شيخ ابوالعبّاس احمد بن محمد بن فضل نهاوندى است . روز چهارشنبه غرّه رجب سال 457 از دنيا رفت و مزارش در زنجان قرار دارد . « 3 » ( 2695 ) ابوروح فرج بن سعيد صوفى از كسانى است كه خداوند وى را به خالص ذكر و عناياتش برگزيد و بر مكنون سرّش آگاه ساخت . در قرن دوّم يا سوّم مىزيست . « 4 »

--> ( 1 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) . ( 2 ) . زنجانى : منسوب به زنجان ، شهر معروف واقع در مرز آذربايجان و اكنون استان مستقل . ( 3 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شماره‌ى 172 . ( 4 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 162 .